คู่มือวัสดุโพลี(บิวทิลีน อะดิเปต-โค-เทอเรฟทาเลต) และฟิล์มที่ผลิตจากวัสดุนี้

คำนิยาม
PBAT ย่อมาจากโพลี(บิวทิลีน อะดิเปต-โค-เทอเรฟทาเลต) ซึ่งเป็นโคพอลีเอสเตอร์สังเคราะห์ที่ระบุด้วยหมายเลข CAS 55231-08-8 จัดอยู่ในตระกูลโพลีเอสเตอร์แบบอะลิฟาติก-อะโรมาติก และจัดหาในรูปเม็ดที่หลอมและขึ้นรูปเป็นฟิล์มบนอุปกรณ์อัดรีดทั่วไป
วัสดุนี้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อรวมคุณสมบัติสองประการที่พบได้ยากร่วมกัน ได้แก่ ความยืดหยุ่นและความเหนียวที่คาดหวังจากฟิล์มโพลีโอเลฟิน และความสามารถในการย่อยสลายทางชีวภาพภายใต้สภาพการทำปุ๋ยหมัก การผสมผสานนี้ทำให้ PBAT กลายเป็นเรซินอ้างอิงสำหรับบรรจุภัณฑ์แบบยืดหยุ่นที่ปุ๋ยหมักได้และฟิล์มการเกษตร
เมื่อสเปกระบุว่าฟิล์ม PBAT อาจหมายถึง PBAT บริสุทธิ์หรือสารประกอบกับ PLA แป้ง หรือวัตถุดิบสมดุลชีวมวล ควรระบุพื้นฐานเรซินไว้เสมอ เพราะเป็นตัวกำหนดความแข็ง พฤติกรรมการปิดผนึก และเส้นทางหลังการใช้งาน
เคมี
PBAT ผลิตโดยการควบแน่นพอลิเมอร์ของหน่วยสร้างสามชนิด ได้แก่ กรดอะดิปิก (AA) กรดเทอเรฟทาลิก (PTA) หรือไดเมทิลเอสเทอร์ของกรดนี้ และ 1,4-บิวเทนไดออล (BDO) การปรับอัตราส่วนของหน่วยกรดทั้งสองจะเปลี่ยนสมดุลระหว่างความยืดหยุ่นและความแข็งแรง
หน่วยอะดิเปตมีความยืดหยุ่นและลดอุณหภูมิเปลี่ยนสถานะแก้ว หน่วยเหล่านี้ให้การยืดตัว ความนุ่ม และเป็นส่วนของโซ่ที่ถูกโจมตีได้ง่ายที่สุดในระยะแรกของการย่อยสลายทางชีวภาพ
หน่วยเทอเรฟทาเลตเพิ่มความต้านแรงดึง ความทนความร้อน และความเสถียรของขนาด หน่วยเหล่านี้ทำให้สามารถดึงฟิล์มให้บางโดยไม่ฉีกขาด และรักษาฟิล์มให้คงที่ระหว่างการแปรรูป
คุณสมบัติอ้างอิง
ค่าด้านล่างอธิบายเรซิน PBAT เกรดฟิล์มทั่วไปและแสดงพร้อมวิธีการทดสอบเพื่อให้ข้อมูลของผู้จำหน่ายเปรียบเทียบกันบนพื้นฐานเดียวกัน ค่าเหล่านี้อธิบายเรซิน ไม่ใช่โครงสร้างหลายชั้นที่สำเร็จรูป

หลังการใช้งาน
การย่อยสลายทางชีวภาพเริ่มขึ้นเมื่อน้ำและเอนไซม์ของจุลินทรีย์โจมตีพันธะเอสเทอร์ตามโซ่พอลิเมอร์ ทำให้โซ่แตกเป็นโมเลกุลที่เล็กลง จากนั้นจุลินทรีย์จึงบริโภคเศษส่วนเหล่านั้นและเปลี่ยนเป็นคาร์บอนไดออกไซด์ น้ำ และชีวมวลใหม่เป็นหลัก
กระบวนการขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม การทำปุ๋ยหมักเชิงอุตสาหกรรมให้อุณหภูมิ ความชื้น และการเติมอากาศที่ฟิล์มปุ๋ยหมักได้ที่ผ่านการรับรองถูกออกแบบมา ไม่ควรสันนิษฐานว่าฟิล์มที่รับรองสำหรับการทำปุ๋ยหมักเชิงอุตสาหกรรมจะสลายตัวเร็วในปุ๋ยหมักที่บ้านหรือในดิน เกรดที่ย่อยสลายได้ในดินได้รับการประเมินแยกต่างหากและต้องระบุสเปกสำหรับการใช้งานทางการเกษตร
มาตรฐานเช่น EN 13432 และ ASTM D6400 ครอบคลุมการย่อยสลายทางชีวภาพ การแตกสลายทางกายภาพ ขีดจำกัดโลหะหนัก และความเป็นพิษต่อระบบนิเวศของปุ๋ยหมักที่ได้ การอ้างว่าปุ๋ยหมักได้จะมีความหมายก็ต่อเมื่อระบุมาตรฐานและสภาพแวดล้อมการกำจัด
อ่านคำอธิบายเชิงวิทยาศาสตร์การเปรียบเทียบ
วัสดุทั้งสามมักถูกนำมาเปรียบเทียบ แต่ตอบสนองความต้องการด้านการออกแบบที่ต่างกัน ตารางด้านล่างอธิบายพฤติกรรมฟิล์มทั่วไป แทนค่าที่เป็นค่าสัมบูรณ์
ยืดหยุ่น แข็งแรง และมีการยืดตัวสูง ย่อยสลายได้ภายใต้สภาพการทำปุ๋ยหมัก และมีเกรดที่ย่อยสลายได้ในดิน แปรรูปด้วยการอัดรีดฟิล์มแบบเป่าและแบบหล่อ เหมาะสำหรับถุง ฟิล์มคลุมดิน ฟิล์มแรป และฟิล์มยืด
แข็งและใส พิมพ์ได้ดี แต่เปราะเมื่อเปรียบเทียบ ได้จากน้ำตาลพืชที่ผ่านการหมักและโดยทั่วไปต้องการการทำปุ๋ยหมักเชิงอุตสาหกรรม มักผสมกับ PBAT เพื่อเพิ่มความเหนียว
แข็งแรง ราคาต่ำ และรีไซเคิลได้กว้างขวางในพื้นที่ที่มีระบบเก็บรวบรวม แต่ไม่ย่อยสลายได้ ใช้ได้ในรูปแบบเดียวกับฟิล์ม PBAT แต่ไม่มีเส้นทางหลังการใช้งานแบบอินทรีย์

การแปรรูป
ฟิล์ม PBAT ผลิตโดยการหลอมสารประกอบและขึ้นรูปผ่านหอเป่าฟิล์ม สายฟิล์มหล่อ หัวอัดเคลือบ หรือหัวเมลต์โบลว์น โปรไฟล์อุณหภูมิถูกตั้งเพื่อปกป้องเฟสพอลิเมอร์ และส่วนผสมที่มี PLA มักทำให้แห้งก่อนการอัดรีด
ฟิล์มที่ได้สามารถผ่านอุปกรณ์ทำถุง ขึ้นรูปด้วยความร้อน เคลือบ หรือพันพาเลทที่ติดตั้งอยู่แล้วที่ผู้แปรรูป พฤติกรรมที่เข้ากันได้ทันทีนี้เป็นเหตุผลเชิงปฏิบัติที่ผู้กำหนดสเปกย้ายปริมาณฟิล์มทั่วไปมาเป็นเกรดจาก PBAT
สำรวจเกรดทั้ง 25 รุ่นคำถามที่พบบ่อย
ไม่ PBAT มีความยืดหยุ่นและความแข็ง強 ส่วน PLA แข็งแต่เปราะ มักนำมาผสมกันเพื่อให้ฟิล์มสุดท้ายมีความแข็งควบคู่ไปกับความต้านทานการฉีกขาด
ก็ต่อเมื่อเกรดนั้นได้รับการรับรองสำหรับสภาพแวดล้อมนั้นเท่านั้น การปุ๋ยหมักได้เชิงอุตสาหกรรมไม่ได้ขยายไปถึงกองปุ๋ยหมักในสวนโดยอัตโนมัติ
ฟิล์มที่ปุ๋ยหมักได้ไม่ควรปนไปกับการรีไซเคิลพลาสติกทั่วไป ซึ่งอาจปนเปื้อนกระแสวัสดุ ให้ปฏิบัติตามเส้นทางที่ระบุไว้ในการรับรองของเกรด
เกรด PBAT บริสุทธิ์และเกรดผสม PBAT กับ PLA ถูกแยกรายการไว้ในทุกหน้ารุ่น พร้อมความหนา กระบวนการผลิต และรูปแบบ
สแกนเพื่อแชท WhatsApp